به همت امام جمعه ممسنی جلسه 126 تفسیر قرآن برگزار گردید.

آیت اله شاکری فر گفت ذوالقرنین بر اساس آیات قرآن شخصی بود که خداوند به او قدرت داد و اسبابی را در اختیار او قرار داد که می توانست در فاصله یک روز از  مشرق به مغرب برسد و با رحمت پروردگارش مسائل و مشکلات مردم را حل و ساماندهی نماید و به اقوام مختلفی برخود کرد که در آیات گذشته بیان گردید و اینک داستان ذوالقرنین که به آبادی رسید که فقط یک گذرگاه برای رفت و آمد داشتند که توسط قوم یأجوج و مأجوج ،ان گذرگاه بسته می شد و مورد آزار و اذیت قرار می گرفتند و از ذوالقرنین خواستند سدی برای آنان بسازد که دو قوم یاجوج ئو ماجوج نتوانند آنها را اذیت کنند و ذوالقرنین هم با همکاری نیروی انسانی آنها  سدی ساخت ، که هنگام ساخت سد به جای تعریف و تمجید از خودش گفت « قَالَ هَٰذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي» این از رحمت پرودگار من است یعنی من کاره ای نیستم بلکه هرچه هست از رحمت و لطف رب من است و این سد هم همیشگی و جاوید نیست « فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاءَ» و پرودرگارم وعده داده که در روزی (قیامت) همه چیز در هم کوبیده می شود و از بین می رود و هر زمان چنین وعده ای فرار رسد این سد هم از بین می رود. « وَكَانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا» وعده خداوند حق است یعنی قطعا تحقق می یابد.

ایشان در ادامه به تفسیر آیه 99 پرداختند و گفتند در رروز قیامت برخی در برخی مخلوط و به صورت موج نمایش داده می شود در این حالت آنان را رها می سازیم « وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ » بعد در صور دمیده می شود « وَنُفِخَ فِي الصُّورِ »و همه را برای حساب و کتاب جمع می کنیم ( فرا می خوانیم که هر کس پاسخگوی اعمال خود باشد) « فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا»

امام جمعه ممسنی با تفسیر آیه 100 گفت خداوند بعد از دمیدن صور و جمع کردن مردم گفت جهنم را به کافرین نشان می دهیم و آشکار می کنیم که جهنم را مشاهده کنند و آن هم چه مشاهده کردنی « وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكَافِرِينَ عَرْضًا »

در تفسیر آیه 101 خداوند صفتی از صفات کافرین را بیان می کند و می فرماید پرده غفلت چشم های آنان را گرفته و نمی توانند ذکر من (حق و حقیت) را ببینند « الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِي » نه تنها این پرده چشم های آنان را گرفته بلکه گوش های آنان را هم درک حق و حقیت پوشانده است « وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا »

آیت اله شاکری فر با تفسیر آیه 102 دومین صفت کافران را گمان باطل کافران بیان می کند که فکر می کنند از بندگان خدا کاری ساخته است و آنها را به جای خداوند اولیای خود قرار می دهند و به دستور آنان عمل می کنند و خدا را فراموش می کنند.« أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبَادِي مِنْ دُونِي أَوْلِيَاءَ » اما این فکر و گمان باطل است زیرا جهنم به طور قطع و یقین به عنوان منزلگاه آنان آماده شده است.« إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا».

ایشان با تفسیر آیات 103 تا 106 به اعمال کافران پرداخته و آن اعمال را زیان بار ترین اعمال افراد بیان می کند که از آن خبر می دهد « قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا » و سپس به مصادیق افرادی که اعمالشان زیانبارترین هستند می پردازند که آنان کسانی هستند که در دنیا سعی و تلاش می کنند اما سعی و تلاششان از بین می رود « الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا » در حالیکه به عقیده و گمان اعمالشان را خوب انجام داده اند «  وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا »و در آیه می فرماید آنها همان کافران هستند که به آیات پروردگار کفر ورزیدند و هم لقای پروردگار همان قیامت است را « أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ » و به همین علت کفر اعمالشان باطلمی شود و به هدر می رود « فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ » چون اعمال آنان حبط و باطل می شود و عملی وجود ندارد میزانی هم برای محاسبه اعمال وجود ندارد « فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا » و در آیه بعد می فرماید چون اعمالی نیست که آنان را به بهشت برساند جزایشان جهنم است  « ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ » و علت آن هم کفر آنان است « بِمَا كَفَرُوا  » و هم آینکه به آیات و پیامبران فرستاده شده خداوند ایمان نمی آورند و آنها را به تمسخر می گیرند « وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا »

امام جمعه ممسنی در تفسیر آیات 107 و 108 با اشاره به گروه دیگر انسانها که در مقابل گروه کافران قرار دارند گفت گروه کافران کسانی بودند که آیات و پیامبران را تکذیب کردند و از آنان اطاعت نکردند و دیگر انسانها را به جای خداوند قرار دادند و از آنها امر و نهی می گرفتند اما گروه دوم افراد با ایمانی هستند که هم اعتقاد دارند و هم عمل « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ » و بدون مقدمه به سراغ پاداششان رفته که منزلگاه آنان فردوس است « كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا » و برای همیشه در فردوس هستند و از نعمات آن برخوردار هستند « خَالِدِينَ فِيهَا » و از آنجا درخواست انتقال به جای دیگر نمی کنند « لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا ».

آیت اله شاکری فر در تفسیر آیه 109 گفتند که اگر تمام بشر بخواهد تمام نعمات خدا ، رحمت خدا و ... که از آن به کلمات تعبیر شده است را جمع آوری و در جایی چاپ کند امکان آن وجود ندارد زیرا آنقدر گسترده است که اگر تمام دریاها جوهر شوند یا بخواهیم از مشابه دریاها کمک بخواهیم دریاها تمام می شود اما کلمات خداوند همچنان نانوشته باقی می ماند. « قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا ».

امام جمعه ممسنی در تفسیر آیه 110 گفتند که در این آیه اصول دین به کار رفته یعنی هم توحید هم نبوت و هم معاد و این آیه همان آیه ای است که سفارش شده هر کس موقع خواب آن را تلاوت کند و نیت کند سر ساعت خاصی بیدار شود ، بیدار می شود و ما در دوران اسارت که هیچ امکاناتی نداشتیم طبق آن عمل می کردیم. و آن آیه می گوید که پیامبر(ص) به مردم گفت من مانند شما  بشر هستم « قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ » تنها تفاوت من با شما این است که به من وحی می شود اما به شما وحی نمی شود « يُوحَىٰ إِلَيَّ » خدایمان هم یکی است و واحد نه اینکه من یک خدا دارم و با خدای شما تفاوت دارد « أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ » و اگر به لقای پروردگار امید دارید یعنی به قیامت فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ » می بایست دو کار انجام دهید اول اینکه عمل صالح انجام دهید یعنی امید به دیدار پروردگار بدون عمل و مهیا شدن شرایط ارزشی ندارد « فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا » و دوم هیچکس را در عبادت پروردگار یگانه شریک قرار ندهید « وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا »

عکاس : امراله عبدالهی